Je staat naast je paard.
Hij spant zijn lijf.
Zijn hoofd gaat omhoog.
Zijn ogen worden groot.
En je denkt:
“Wat is er mis met hem vandaag?”
Maar wat als de echte vraag is:
Wat is er mis met jouw zenuwstelsel op dat moment?
Want je paard reageert niet alleen op wat hij ziet.
Hij reageert op wat hij ruikt.
Op wat hij voelt.
Op wat jij vanbinnen uitzendt.
Letterlijk.
Paarden kunnen menselijke emoties ruiken
Onderzoek heeft aangetoond dat paarden menselijke emotionele geuren kunnen onderscheiden.
In een studie van Sabine Bensafi en collega’s (Universiteit van Rennes, 2018) werden paarden blootgesteld aan zweet van mensen die angst hadden ervaren en zweet van mensen die neutraal waren gebleven.
De reactie was duidelijk:
Bij angstzweet:
-
verhoogde hartslag
-
verhoogde alertheid
-
meer stressgedrag
-
meer focus op mogelijke dreiging
Het paard bereidde zich voor op gevaar.
Niet omdat er gevaar was.
Maar omdat jij het voelde.
Hun neus detecteert chemische signalen die direct verbonden zijn met jouw zenuwstelsel.
Niet met je woorden.
Niet met je intentie.
Maar met je staat van zijn.
Wat er gebeurt in het lichaam van je paard
Wanneer jouw paard angst ruikt, gebeurt er biologisch iets.
Zijn stresssysteem wordt geactiveerd.
Dit betekent:
-
adrenaline stijgt
-
hartslag stijgt
-
spieren spannen aan
-
focus verschuift naar overleven
Hij komt in de zogenaamde fight-flight modus.
Niet omdat hij ongehoorzaam is.
Maar omdat hij leeft.
Omdat hij een prooidier is.
Zijn systeem is ontworpen om te reageren op gevaar.
En jouw spanning is in zijn systeem een signaal van mogelijk gevaar.
Daarom heeft spanning niets te maken met karakter
Veel ruiters zeggen:
“Mijn paard is onzeker.”
“Mijn paard is moeilijk.”
“Mijn paard is sensibel.”
Maar wat vaak gebeurt is dit:
Het paard reageert op een zenuwstelsel dat geen rust uitstraalt.
Een paard zoekt veiligheid.
Altijd.
En als hij die niet in jou vindt…
Moet hij die in zichzelf creëren.
En dat zie jij als spanning.
Je paard reageert niet op je handen. Hij reageert op je zenuwstelsel.
Je kunt je houding corrigeren.
Je kunt je hulpen verbeteren.
Je kunt je techniek perfectioneren.
Maar als je zenuwstelsel gespannen is…
Blijft je paard dat voelen.
Via:
zijn neus
zijn zintuigen
zijn zenuwstelsel
Je paard leest jou van binnenuit.
Niet van buitenaf.
Waarom dit alles verandert in je training
Dit is waarom echte training niet begint bij het paard.
Maar bij de ruiter.
Een paard kan pas ontspannen…
Als hij voelt dat jij gereguleerd bent.
Niet perfect.
Maar stabiel.
Niet sterk.
Maar veilig.
Dit is waarom grondwerk zo krachtig is.
Waarom stilstaan belangrijk is.
Waarom ademhaling belangrijk is.
Waarom rust een vaardigheid is.
Geen toeval.
Praktisch: zo gebruik je dit in je training
De volgende keer dat je paard gespannen is:
Stop.
Niet corrigeren.
Niet harder werken.
Maar check jezelf.
Adem je hoog of laag?
Zijn je schouders gespannen?
Ben je mentaal gehaast?
Want je paard reageert niet op je bedoeling.
Hij reageert op je biologie.
Begin met:
langzaam stappen
stilstaan
wachten op ontspanning
lage hals
rustige ademhaling
Niet omdat dit trucjes zijn.
Maar omdat dit je zenuwstelsel verandert.
En daarmee dat van je paard.
Dit is leiderschap
Leiderschap is niet controle.
Leiderschap is regulatie.
Je paard volgt niet de sterkste.
Hij volgt de veiligste.
En veiligheid ontstaat niet in je handen.
Maar in je zenuwstelsel.
De echte vraag
De vraag is niet:
Waarom is mijn paard gespannen?
De vraag is:
Wat voelt mijn paard in mij?
Want wat jij voelt…
Voelt hij ook.
Via zijn neus.
Zijn zintuigen.
En zijn zenuwstelsel.
