De FEI stemde onlangs voor een versoepeling van de zogenoemde bloedregel.
Tot nu toe gold:
Zichtbaar bloed = diskwalificatie.
Voortaan mag een official het bloed eerst “wegvegen” om te bepalen of het erg is.
Maar laten we eerlijk zijn:
bloed hoort niet thuis in de paardensport. Punt.
Bloed komt niet zomaar
Eén ding is glashelder:
een paard bloedt niet zomaar.
Er is kracht, druk of herhaling voor nodig om een wond te veroorzaken.
Een paardenhuid is sterk — je moet echt iets forceren voordat er bloed zichtbaar wordt. Dus bloed bij de sporen? Man oh man wat een drama, je bent als ruiter dus zo hard aan het prikken geweest dat je paard bloed.
De mond daarentegen is juist extreem gevoelig.
Daar hoort met precisie en zachtheid mee gewerkt te worden, nooit met hardheid.
Bloed in de mond is altijd fout.
Het is een teken van spanning, verkeerde communicatie of gebrek aan bewustzijn. ( of gewoonweg van botheid en onaardig rijden)
Even logisch nadenken
Stel jezelf één vraag:
Als een mens zo hard op zijn tong bijt dat het aan de buitenkant zichtbaar bloedt —
gaat die dan door alsof er niets is gebeurd?
Nee.
Bloed is een signaal.
Een moment om te stoppen, te kijken, te zorgen.
Niet om door te rijden en te denken: “Ach, dat kan gebeuren.”
Zelfs als het een ongelukje is, blijft het een teken om stil te staan.
Welzijn boven prestatie
De FEI noemt de versoepeling “eerlijker voor ruiters”.
Wij vinden dat het eerlijker moet zijn voor paarden.
Paarden doen al genoeg.
Ze dragen, luisteren, proberen, geven.
Het minste wat ze terug mogen verwachten, is respect voor hun grenzen.
Bloed = stoppen. Altijd.
Niet uit straf, maar uit zorg.
Standpunt in Nederland
Nederland, Duitsland en Engeland hebben tegen deze nieuwe regel gestemd.
De KNHS kiest – terecht – voor duidelijkheid:
zichtbaar bloed hoort niet bij sport.
De paardensport staat in de spotlight.
Hoe we omgaan met paarden bepaalt hoe geloofwaardig de sport blijft.
En daar hoort geen twijfel over welzijn bij.
Bij The Hercules Method draait alles om Rust. Richting. Resultaat.
Die drie woorden gelden voor ruiter én paard.
Rust begint bij respect — en bloed hoort daar niet bij.
En eerlijk gezegd:
In alle jaren van training, lesgeven en begeleiden is er nog nooit een moment geweest
waarbij bloed ook maar ter sprake kwam —
niet bij eigen paarden, en niet bij klanten.
Het is simpelweg een no go.
Wie met gevoel en bewustzijn traint, komt nooit op dat punt.
Wil je ook trainen vanuit Rust naar Richting naar het gewenste Resultaat? Meld je dan aan voor de ruiteropleiding en geef jezelf de kennis die nodig is om je paard te geven wat deze verdient!
